Şiir


Anasayfa
Haberler
Tarihi
Mimari
Şiir
Türküler
Fotoğraflar
Halk Oyunları ve Folklor

 

Email: mansavut@mansavut.org

 

MANSAVUT YAKILDIĞI ZAMAN YAZILAN ŞİİR

Ağaçların meyvesini vermedii   

Çermelere kekliklerin yenmedi

Daha dur be bağ bozumu gelmedi

Üzümü tevekte kalan MANSAVUT

Havaçora giden gelen var mıdır?

Keven kıran çaşur deren var mıdır?

Çeşmenin suyundan içen var mıdır?

Akşamdan sabaha vira MANSAVUT

Nerde ağaların nerde beylerin?

Nerde sarayların nerde evlerin?

Gürül gürül akan o çeşmelerin

Topraklar başına dolan MANSAVUT

Niye susmuş ezan sesin duyulmaz

Dağlarında koyun guzu duyulmaz

Sana ne oldu böyle kimseler durmaz

Hasreti özüne saran MANSAVUT

Elleri kırılan nasıl kıydılar

Yediden yetmişe hasret koydular

Adını sanını mazi yaptılar

Mahşerin ucunda kalan MANSAVUT

Irak kaldık neyleyim ki gelemem

Yaram derin ömür boyu silemem

Sanmeyemki sensiz ben heç gülemem

Acımı derine salan MANSAVUT

Kordüştü içime duydum duyalı

Şehit mezarını almış dumanı

Ne arayanı varmış  ne de soranı

Gecesi gündüze uyan MANSAVUT

Güneş gara doğar ay dönüp bakmaz

Gidene ağlar da gözyaşı akmaz

Dağ daş feryad eder kimseler duymaz

Kadere kısmete soyn MANSAVUT

Bilirim ki Atam mezarda inler

Feryadın figanın alanlar dinler

Yollarında şimdi kevenler biter   

Yıllardır gelmedin soran MANSAVUT

İçim kan ağlıyor kime yanayım

Nedir bilmem gardaş neye sorayım

Kal ayağa be mansavut kurban olayım

Sen kükre kaleden duyam MANSAVUT

Bulamadım bir kapıyı çalayım

Bir canlı yok hatrını sorayım

Kime gidip derdimi anlatayım

Hatırı kenara koyan MANSAVUT

Ne feryatlar ettin kimse duymadı

Dönüpte köyümdür diye bakmadı

Atayan dedeye hatır saymadı

Yüreğime acı salan MANSAVUT

 YAZAN
         YAKUP KOÇ   

        (EHNASOR KÖYÜ)